 باید بدانیم که: ما فقط یک زبان فارسی داریم در کشور های مختلف، نه سه زبان به نام های فارسی ایرانی، تاجیکی تاجیکستانی و دری افغانستانی! 
:Powered By BLOGFA.COM |
فضیلت ماه مبارک رمضان: در فضیلت ماه مبارک رمضان همین بس که خداوند متعال فرموده است : ماه رمضان، ماه من است و من روزه داران را پاداش می دهم ؛ ویا رسول اکرم(ص) می فرماید: ماه مبارک رمضان با برکت و رحمت به شما روی آورده ؛ ماهی که به جز عبادت و روزه داری شما، تمام کارها و فعالیت های شما در آن عبادت است (خواب شما عبادت، نفس کشیدن شما عبادت...) . اعمال: در این ماه علاوه برروزه داری که واجب است، و عبارت است از امساک و خود داری نمودن از خوردن وآشامیدن و سایر محرمات و مکروهات، خواندن دعا و تلاوت قرآن کریم ثواب و فضیلت زیادی دارد و هر عملی خوب و نیکو دارای ثواب و اجر می باشد که از این جهت این ماه، ماه ویژه ای می باشد. یکی از دعا های که در هر روز از این ماه، خوب است خوانده شود این دعا است : بسم الله الرحمن الرحیم یا علی یا عظیم * یا غفور یا رحیم* انت الرب العظیم الذی لیس کمثله شی* و هو السمیع البصیر* و هذا شهرعظمته و کرمته و شرفته و فضلته علی الشهور* الذی فرضت صیامه علی* و هو شهر رمضان* الذی انزت فیه القرآن هدی للناس و بینات من الهدی و الفرقان* و جعلت فیه لیله القدر* و جعلتها خیرا من الف شهرفیا ذالمن و لا یمن علیک من علی بفکاک رقبتی من النار فیمن تمن علیه و ادخلنی الجنه برحمتک یا ارحم الراحمین درسها: درسهای را که از ماه رمضان می گیریم زیاد است ، مثلا درس می گیریم که وظیفه ما تنها کارکردن و فعالیت های روزانه که به مادیات ( و به قول امروزی ها رفاه وآسایش مربوط می شود نیست ) بلکه ما علاوه بر تمام اینها، وظیفه عبادت و پرورش روح و نزدیک شدن به خدا وخودسازی ، باخبر شدن ازحال کسانی که با شکم گرسنه و تن عریان بدون سر پناه زندگی شان را سپری می نمایند و ما هیچ وقت آنها را درک نمی کنیم ؛ ودرسهای دیگری که هرکس به اندازه درک وشعور خودش از این ماه می گیرند و آن را در زندگی شان به کار می یندند که خداوند توفیق آنان را روز افزون نماید. در پایان از خداوند منان استدعا دارم که ما را از روزه داران واقعی این ماه با برکت قرار داده و به خود آگاهی و وظیفه شناسی برساند ان شاء الله ، و از شما برادران و خواهران مومن هم التماس دعا دارم . والسلام علیکم و رحمت الله و برکاته
+
نوشته شده در جمعه بیست و چهارم شهریور 1385 ساعت 4:35 توسط لطیف
|
خبر آمد خبري در راه است سر خوش آن دل كه از آن آگاه است شايد اين جمعه بيا يد شايد پرده ازچهره گشايد شايد دست افشان پاي كوبان مي روم بردر سلطان خوبان مي روم مي روم بارديگر مستم كند بي سروبي پا .و بي دستم كند مي روم كز خوشتن بيرون شوم هرجلوه ي بارخ مجنون شوم كاش كه همسايه ما مي شدي مايه ي آسايه ي ما مي شدي هر كه به ديدار تو نايل شود يك شبه حلال مسايل شود دوش مرا حال خوشي دست داد سينه ي ما را عطشي دست داد نام تو بردم لبم آتش گرفت شعله به دامان سياوش گرفت نام تو آرامه ي جان منست نامه تو خط امان منست ببوسم خاك پاك جمكران را تجلي خانه پيغمبران را خبرآمد خبري در راه است سر خوش آن دل كه از آن آگاه است شايد اين جمعه بيايد شايد پرده از چهره گشايد شايد اناالمهدى
انا المهدى؛ من موعود زمانم، صاحب عصر، پرورده دامن نرگس و آورنده عدل خدا. من مهدى، قائمه گيتى، خرد هستى و ادامه خدايم. شكيب شما در سراشيب عمر. ميوه باغ آفرينش، فراخى آسمانها و نجابت زمين. من گريههاى شما را مىشناسم. با انتظار شما هر شام ديدار مىكنم. نغمهگر ندبههاى شما در ميان كاج هاى غيبتم. اشك هاى شما آينده من است. دلتنگي هاى من، گشايش بخت شماست. من موى گره در گرهم را نذر پريشان شمايان كردهام . انا المهدى؛ من موعود زمانم، پرورده دامن نرگس و آورنده عدل خدا. با من از همه آنچه در دل داريد بگوييد. از گرانى بار انتظار؛ از تيرگى شبهاى غيبت؛ از هيمنه جور؛ از هيبت گناه، از فريب سراب، از دروغ خندهها و از دورى اقبال. من با ندبههاى شما مىبالم. من تنگى دل شما را مىشناسم. من برق چشم شما را مى بينم . گرمى دستهاى شما، چراغ خيمه صحرايى من است. انا المهدى؛ من موعود زمانم، صاحب عصر، پرورده دامن نرگس و آورنده عدل خدا. از دورى و ديرى با من بگوييد. جز من كسى حرف شما را باور نمىكند. جز من كيست كه بداند روزگار شما چگونه روزگارى است؟ جز من كيست كه بداند زخم شما، شكوفه كدام غم است؟ گريه شما، جارى چه اندوهى است؟ و خنده شما تا كجا شكوهمند است؟ مرا باور كنيد. من تنهايى شما هستم. اسب آرزوهاى شما، تنها در چمن ظهور من چابك است. پرنده اميد شما را من پرواز مىدهم. و آشناترين رهگذر شهر شما منم. اناالمهدى؛ من موعود زمانم، پرورده دامن نرگس و آورنده عدل خدا. مرا بخوانيد و بخواهيد. مرا تا صبح ظهور، انتظار كشيد. مرا كه چون پدران روستايى، با دستمالى از مهربانى به سوى شما مىآيم. با يك سبد انار؛ يك طبق سيب؛ و يك سينه سخن. من شما را از گريههاى شما مىشناسم و شما مرا از اجابتهايم. امسال، باران گرسنه خاك است. ابرها ديگر نمىبارند. خورشيد به ناز نشسته است. بهار خرمى نمىكند. آيا از ياد بردهاند كه شما جمعه شناسان هفته انتظاريد؟ نمىدانند شما شب ها مرا به خواب مىبينيد؟ و روزها زمين را با آهن اندوه مىشكافيد؟ امسال زمين ركاب نمىدهد، و گريه انتظار، شما را امان. من مىآيم، كه هر سال، بهار آمدنى است. من مىآيم كه سفره شما بى نان نباشد. و هفته شما، بى جمعه. اناالمهدى؛ من موعود زمانم. صاحب عصر، قائمه گيتى، خرد هستى، پرورده دامن نرگس و آورنده عدل خدا. اناالمهدى
غمت از خاك درت بيشترم سود iiبيا سود من جمله ز هجر تو زيان خواهد شد گر زيانست درين آمدن از سود iiبيا مايه راحت و آسايش دل بودى iiتو تا برفتى تو، دلم هيچ نياسود iiبيا ز اشتياق تو درافتاد بجانم iiآتش وز فراق تو درآمد بسرم دود بيا گر ز بهر دل دشمن نكنى چاره من دشمنم بر دل بيچاره ببخشود iiبيا زود برگشتى و دير آمده بودى iiبكفم دير گشت آمدنت دير مكن زود iiبيا كم شود مهر ز دورى دگران را iiليكن كم نشد مهر من از دورى و افزود بيا گر به پالودن خون دل من دارى iiميل "اوحدى" خون دل از ديده بپالود iiبيا
+
نوشته شده در سه شنبه هفتم شهریور 1385 ساعت 21:58 توسط لطیف
|
|
