آرزوی هر مسلمانی این است که به حج بیت الله الحرام مشرف شوند
این آرزو نسبت به هر فرد فرق های فراوانی دارد
یکی برای سیاحت و دیدن کشور ها می رود
دیگری برای اینکه به عهده اش گذاشته اند
و دیگری برای اسم و رسم
و یکی هم برای اینکه آرزو یش این است
در نهایت یکی برای اینکه علاوه بر آرزو عشق می ورزد
به هر صورت اگر این تشرف به عنوان عشق که عشق الهی است باشد
خوشا به حال آن کس.
و برای کسانیکه به این امر موفق می شوند آرزوی قبولی داریم .
امادر این میان نباید از حج اکبر غافل شد!
حج اکبر قبل از حج اصغر( اعمال مخصوص حج) است که هما نا عمل به
دستورات الهی در امور زندگی روز مره می باشد . شرعا وقتی حج برای
شخصی واجب می شود که در امور زندگی مشکل نداشته باشد
و به حج اکبر عمل کرده باشد و باتمام امکانات برای تشرف به حج
آماده شده باشد چه از نظر روحی چه از نظر عملی.
حج فریضه ی الهی است که برای آن ثواب زیادی از جانب خداوند منان در نظر
گرفته شده است،و این فریضه صد البته شرایطی متعددی دارد که با درنظر گرفته
تمام آن شرایط سخص می تواند به حج مشرف شده و از اثرات دنیوی و ثواب اخروی آن
بهره مند گردد؛ حج این فریضه ی بزرگ و مهم الهی که همانا قرار گرفتن در محضر
خداوند متعال است، وقتی بر شخص واجب می شود که در امور زندگی از نظر مالی، جسمی
و موانع مستطیع باشد و هیچ مشکلی برسر راهش وجود نداشته باشد؛ از همه مهمتر اینکه مالی
را که در این راه به مصرف می رساند از هر لحاظ پاک باشد و هیچ گونه حق الناس و حق الله
به آن تعلق نداشته باشد والا نه تنها حجش قبول نخواهد شد که اصلا حجی برگردنش واجب نخواهد بود .
لذا حج اکبری را که نام بردیم قبل از این بجا آورده باشد؛ که همانا صله رحم، دستگیری بینوایان،
قربانی نمودن خواسته و امیال نفسانی و رمی شیطان نفس می باشد را به انجام رسانده باشد؛
تا مشمول آیه مبارکه حج گردد و حج مقبول و سعی مشکور داشته باشد.
+
نوشته شده در چهارشنبه ششم دی 1385 ساعت 9:28 توسط لطیف
|