هر روز تان نوروز                  نوروز تان پیروز

عید نوروز در کشور افغانستان از دیر زمان مرسوم بوده است، مردم افغانستان اعم از هزاره، تاجیک، ازبک، ترکمن، و پشتون عید نوروز را مثل اعیاد اسلامی دیگر گرامی می دارند و این عید را با شکوه برگزار می نمایند. همزمان با فرا رسیده بهار طبیعت یکباره دیگرگون شده، کوه های سربه فلک کشیده و دشت های بی پایان لباس سفید خویش را از تن کنده و لباس سبز بر تن می کنند. همین طور در این روز جشن بالا بردن جنده (بیرق) سخی که منسوب به امیر المومنین (ع) می باشد در مزار شریف و در سخی کابل برگزار می گردد.

در افغانستان نوروز و بهار معنای واقعی به خود می گیرد، زیرا کار و تلاش آغاز می شود، کشاورزان بدنبال کشاورزی خود می روند، باغبانان، باغهای شان را بیل می زنند، رمه داران به دشت و صحرا می خزند، و از همه مهم تر این که مدارس در افغانستان با فرا رسیدن فصل بهار آغاز می شود؛ کودکان دانش آموز و دانشجویان پس از تعطیلات زمستانی دو باره به سر کلاس رفته و مشغول فراگیری علم و دانش می شوند.

مراسمی که در عید نوروز برپا می شود

مراسم مختلفی طبق رسم و عادت هر شهر و روستا برگزار می گردد؛ آنچه برای تمام شهر ها و روستاها مشترک می باشد عبارت است از گرفتن مهمانی و رفتن دید و باز دید دوستان و اقوام و عرض تبریک فرا رسیدن عید نوروز و آرزوی سال خوب برای دوستان و فرستادن پیام تبریک و پوشیدن لباس نو و دادن عیدی برای بچه های خرد سال.

بله این اصل مراسم عید نوروز است؛ البته در بعضی از شهرها ممکن است رفتن به کوه و صحرا و مراسم دیگری نیز وجود داشته باشد که مربوط به شهر خاص یا افراد خاص (مرفهین و پول داران) می باشد و عمومیت ندارد؛ و صد البته نه به عنوان سیزده به در که در کشور ایران مرسوم می باشد، بلکه صرف رفتن به طبیعت و به قول افغانی ها برای هوا خوری.

من از همین طریق فرا رسیدن عید نوروز و بهار طبیعت را برای تمام فارسی زبانان بویژه هموطنان عزیزم در هر کجای دنیا که هستند از صمیم قلب تبریک می گویم و سالی سرشار از سلامتی و موفقیت و شادکامی برایشان آرزو می کنم.